. . . . . . . . . . . . -

. . . . . . . . . . . .

تا که بودیم نبودیم کسی کشت ما را غم بی همنفسی

تا که رفتیم همه یار شدند خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر آیینه بدانید چو هست نه در آن وقت که افتاد و شکست

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 1:10 توسط فاطیما |