| تبليغات | X |
|
. . . . . . . . . . . .
|
تا که بودیم نبودیم کسی کشت ما را غم بی همنفسی
تا که رفتیم همه یار شدند خفته ایم و همه بیدار شدند
قدر آیینه بدانید چو هست نه در آن وقت که افتاد و شکست
زندگی فرصت کوتاهیست،
مرگ من بی تردید لحظه ای خواهد بود
بی هراس از رفتن
من هراسم از توست
لحظه های بی تو اعتیاد و مرگند
در هجوم تردید بی توام باید رفت
در بهارِ بودن بی وفایی بگذار چاره ی ماندن شو!
عشق را فرصت دار
لحظه ها را دریاب
با نگاه عاشق عاشقانه تر باش
لحظه ها می ارزند مهربان گر باشی!
زندگی کوتاه است
