تو که آهسته می خوانی قنوت گریه هایت را

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن

مثل خوابي کوتاه عشق هم آمد و رفت

به همان آساني زخم سختي زد و رفت

قصه من اين بود اين سرآغازم شد

بعد از اين قصه تلخ غم هم آوازم شد

ساده بودم ساده . هستي ام در کف دست

من نمي دانستم ساده بودن سخت است